O mnie

Niektórzy mówią, że jestem zamknięty w sobie. Inni – że podejrzanie otwarty. Jedni mnie lubią, choć nie wiedzą za co, drudzy za mną nie przepadają, dla zasady. Mam swoje pasje, swoją codzienność, swoje problemy i swój świat, w którym wszystko musi być na swoim miejscu – w słoneczne dni staranie poukładane w szufladkach, w pochmurne – w nieopanowanym chaosie porozrzucane po podłodze. Ambiwalentny świat.

W wieku dwudziestu paru lat zaczęła mnie przerażać wizja niezahamowanie upływającego czasu, zamiast klubowego fermentu wolę ciszę kawiarni, a ambicja nie pozwala mi spać w nocy. Bardziej niż nic-nie-robienie wolę intensywne spędzanie czasu, zbieranie wiedzy, doświadczenia, rozwijanie zainteresowań. Słuchanie, granie, oglądanie. Podbijanie świata.

I obserwowanie ludzi. Takich jak ja i Ty. Obserwowanie naszych zachowań w społeczeństwie, mechanizmów, które nami kierują, motywów i powodów naszych działań. Skutków też.

Lubię kulturę, ale tę w szerszym ujęciu – łączącą film, muzykę, gry, sztukę, ale też filozofie, religie i wszystko, co jest dziedzictwem ludzkości. To, co każde pokolenie po sobie pozostawia.

#zadługienieczytam

Ogólnie to jestem Kuba. Niedawno ukończyłem studia magisterskie z ekonomii na Uniwersytecie Warszawskim, interesuję się prawie wszystkim, a jako punkt honoru postawiłem sobie zostanie kiedyś milionerem. Ale tylko na chwilę. Jest to jeden z punktów na liście rzeczy, które zrobię przed śmiercią, a punktów tych jest tam zdecydowanie więcej.

Jeśli Cię zainteresowałem i chcesz wiedzieć, po co ten blog i czemu tak a nie inaczej, to zapraszam na stronę „O blogu”.